بازگشت

مؤمَل


«مؤمَل» از نامهاي صاحب الزّمان است. «مؤمل» در لغت يعني کسي که مردم آرزوي ديدن او را دارند و در دعاي ندبه اشاره به اين مضمون شده است:



«بِنَفْسي أنْتَ مِن أُمْنيَّةُ شائِقٍ يَتَمَنّي مِنْ مُؤمِنٍ وَ مُؤمِنَةٍ ذَکَرَ أفَحَنّا



: جانم قربان تو که آرزوي هر زن و مرد مؤمنه هستي که صدايش بزنند و بنالند».



امام حسن عسکري عليه السّلام فرمود: «در آن وقت که حجّت (عج) متولّد شد، ظالمان گمان کردند که ايشان مرا مي کشند تا اينکه نسل مرا قطع کنند، پس چگونه قدرت خداوند را ديدند و او را (حضرت مهدي (عج)) را مؤمل ناميدند». («نجم الثّاقب»، باب دوّم، ص 107)



فداي تو اي حجة بن الحسن(ع) سرا پاي من جسم و هم جان من



تو مطـلوب آن عــاشقي کـــارزو ز مـــرد و زنــش دارد اي نيکــخــو



که ياد تو بنمايد و سـر دهـــــد ز دل نالــــه هــا اي ولــيّ احــــد